The fabulous life of…
Hallo allemaal

Ik ben Ruth, 22 jaar oud en opgegroeid in Eindhoven. Ik woon tegenwoordig in Haarlem, waar ik het erg naar mijn zin heb. Mooie stad met leuke mensen. Hiervoor ben ik een paar keer van studie geswitcht. Begonnen met hbo pedagogiek in Tilburg, toen over naar SPH in Ede en nu pedagogische wetenschappen in Leiden. Misschien een omweg, maar ik heb ondertussen veel waardevolle dingen geleerd en uiteindelijk kom ik er wel.
In mijn leven zijn vooral de mensen om mij heen erg belangrijk. Ik hou ervan om bij Bas te zijn, tijd met mijn familie door te brengen en bij vrienden op bezoek te gaan. In alles ben ik blij dat ik God ken en dat Hij mijn leven in Zijn handen houdt.
Graag houd ik jullie op de hoogte van wat er zoal gaande is in mijn leven.

Groetjes!

Beste mensen
Ik heb besloten te stoppen met deze web-log. Zoals je al had gemerkt was ik al niet meer zo actief met de logs en nu kap ik er ook gewoon mee. Verschillende redenen:
- Binnenkort loopt mn internet-abonnement af en heb ik minder toegang tot internet.
- Als getrouwde vrouw kan ik over een paar maandje mn tijd wel wat beter besteden.
- Ik kan op feestjes en verjaardagen niks nieuws meer vertellen want jullie hebben het toch al op de web-log gelezen.
- Er gebeuren nu verschillende dingen waardoor ik geen zin meer heb me met deze log bezig te houden.
- Als jullie echt willen weten hoe het gaat met me, is het leuker om te bellen dan te reageren op mijn logs!

Ja, er zijn weer veel dingen gebeurt de laatste dagen… Danixebl en ik waren op het flevo festival, waar we te horen kregen dat onze oma in het ziekenhuis lag. In de nacht van zaterdag op zondag is ze ook overleden. We hebben enorm veel verdriet en ik mis haar erg!
Ze was zo’n lieve oma, ze dacht aan al haar kinderen en (achter)kleinkinderen. Ze maakte allemaal leuke dingen voor ons, van kaarten, tot truien, tot pannenlappen tot sokken. Ze is tot het laatst scherp van geest gebleven, maar helaas was ze lichamelijk op. Toch is ze wel 88 jaar oud geworden en ik ben blij dat ik haar nog 22 jaar mee heb mogen maken!

Tegelijkertijd moeten Bas en ik gewoon doorgaan met het regelen van vanalles voor de trouwdag. Zo raar… Zo jammer dat oma daar niet meer bij kan zijn…
Vanochtend zijn we in ondertrouw gegaan. Dat was weer mooi, omdat we weer concreet een stap dichterbij ons huwelijk zijn.

In alles is God zo dichtbij. Hij heeft Danixebl en mij op flevo laten weten dat Hij bij ons was, ons kracht gaf en dat Hij alles in Zijn handen had. Ik merkte dat echt aan alles. Ik heb Hem weer beter leren kennen door dit alles en ik durf Hem nu echt te vertrouwen in alles.

Blessed be Your name in the land that is plentiful. Where Your streams of abundance flow.
Blessed be Your name.

You give and take away. You give and thake away.
My heart will choose to say: Blessed be Your name.

Gisteren heb ik mijn eerste chirurgische ingreep meegemaakt, haha, mijn verstandskies werd eruit gehaald. Gelukkig was het een hele aardige kaakchirurg, waardoor ik wat gemakkelijker in die stoel lag. Ook had ik doppen in mijn oren. Maar die muziek weerhield mij er niet van om al het geboor en gekraak te horen. Niet echt prettig. Dankzij de verdoving viel de pijn erg mee. Maar ik merkte het wel toen die was uitgewerkt…
Nu, een dag later, ben ik nog steeds net een hamster (in termen van mijn vader gesproken). Een dikke wang die erg pijnlijk aanvoelt. Als het volgende week maar weg is, want dan is het flevo festival!
Er is xe9xe9n iemand die ik speciaal in het zonnetje wil zetten en dat is toch wel mijn hele lieve verloofde! Hij ging mee naar het ziekenhuis, terwijl hij nog zenuwachtiger was dan ik en hij heeft de hele dag hartstikke goed voor me gezorgd met lekkere shakes en lieve woorden.

Het was weer een bijzonder kamp, YoY. Ik heb een goede tijd met de kinderen gehad, maar soms zat ik ook wel eens met mezelf in de knoop. Zo’n week maakt altijd veel gevoelens bij mij los, simpelweg omdat je daar ook met jezelf wordt geconfronteerd. Maar de kinderen waren super! Ik had een groepje van 5 jongens onder mijn hoede waar ik het goed mee kon vinden. Samen bespraken we de 10 geboden in de bijbeltijd en allemaal baden ze wel mee tijdens het bidden. Dat is mooi om te zien. Ook hebben we gewoon veel lol gehad, met levend stratego, het pizzaspel, voetbal, de bonte avond en gewoon tijdens het eten enzo. God was erbij en Hij hield de week in zijn handen. Zo was het tijdens de speurtocht de hele tijd droog en daarvoor en daarna regende het keihard. Ook hielp Hij mij bij het invullen van de ruimte voor het gebed tijdens de samenkomsten. God is goed en Hij leert ons alles op het juiste moment.

Vanmiddag begin ik met werken op de Hartekamp Groep. Eerlijk gezegd zie ik er enorm tegenop, want ik moet op een groep werken met matig verstandelijk gehandicapte mannen van 50 tot 70 jaar, die daarnaast ook gedragsproblemen en psychogeriatrische problemen vertonen. Ik ben zo onzeker. Dus ook hierbij heb ik God zo hard nodig, want zelf weet ik echt niet of ik dan aankan…

Morgen vertrek ik weer. Dit keer gaat de reis naar Valkeveen. Een week lang verblijf ik in een blokhut en heb ik 8 man leiding en +/- 35 kinderen om me heen. Rust zal ik niet krijgen, maar een goede week wordt het zeker. Ik hoop dat de temperatuur wat zakt, zodat we veel kunnen doen. Gelukkig zitten we in een bosrijk gebied en is het toch heel warm dan is het maar goed dat we allemaal waterballonnen mee hebben genomen. Dit wordt het tweede jaar dat ik mee ga als leiding naar een yoy-kamp. Ik heb er erg veel zin in, vooral ook omdat ik samen met Anika erheen ga. Ik zie wel hoe het contact verloopt met de rest van de leiding.
Gebed tijdens zo’n week is altijd erg belangrijk, dus ik wil ook aan iedereen vragen die deze log leest, of jullie ook willen bidden voor ons kamp. God kan veel doen tijdens zo’n kamp en we willen niet dat zijn grootste tegenstander dat verhindert. Dus bid voor eenheid in ons team en tussen de kinderen en dat God Zijn liefde kan tonen aan elk kind dat op het kamp aanwezig zal zijn.

Liefs en tot over een weekje!

Oh ja, de muziek van Stairs to nowhere staat online! Wil je het ook luisteren: www.purevolume.com/stairstonowhere. Dan hoor je rockende muziek met (niet te missen) een heel lekker basdeuntje.

En verder, ja verder, verder moet mijn verstandskies getrokken worden. Er is een holte ontstaan waardoor er gemakkelijk ontstekingen kunnen ontstaan daar. Het is dus een voorzorgsmaatregel. Liever nu dan te laat… Dus woensdag 9 augustus mag ik naar de kaakchirurg…

De twee weekjes zijn alweer om en we zijn weer geland in Nederland, afgelopen nacht om 01:30. Het vliegen was echt zo mooi! In het begin vond ik het bij het stijgen even heel eng, het idee dat je dan zo naar beneden kan vallen vond ik niet echt leuk… Maar toen we eenmaal boven de wolken kwamen, kon ik echt genieten van het uitzicht. Ook de terugweg was zo gaaf: de zon die onderging, de lichtjes van de steden onder je en de onweerswolken die oplichtten bij elke bliksemschicht.
De vakantie zelf was erg ontspannen. Wat hebben we dan gedaan? Nou:
- snorkelen en mooie vissen bekijken
- op vulkanen gelopen
- over rotsen geklauterd
- stenen naar beneden gegooid in de hoop een krab te raken (dat was Bas vooral)
- in mooie regenwouden gelopen
- siesta gehouden
- cocktails gedronken
- gepoold
- en een beetje gewinkeld.
Kortom; La palma is een eiland waar genoeg op te doen is en het weer was erg lekker, +/- 27 graden, een windje, wat wolkjes en vooral zon.

Ik heb een nieuw baantje: oproepkracht bij de Hartekamp Groep. Echt leuk, ik mag dus op groepen gaan werken met mensen met een verstandelijke en soms een lichamelijke beperking. Ben helemaal blij: het gesprek ging lekker en ik ga weer een mooie werkervaring opdoen!

Morgen vliegen we dan naar onze vakantiebestemming. Het weer daar is alleen nog niet zo super. Tis er bewolkt en rond de 24 graden. Hopelijk wordt het de komende 2 weken nog wat beter daar.

Maar voor nu: Ola en een fijne vakantie!

Ik heb het lang niet uit durven spreken, maar nu kan het weer: VAKANTIE!!! Gisteren had ik het laatste tentamen van dit jaar, sociologie, en daarna zat het erop. Vooral toen ik zag dat ik daarvoor genoeg punten heb gescoord, voelde ik me heerlijk. Daarna ben ik nog met twee studiegenootjes gezellig wat gaan drinken om het jaar goed af te sluiten. Dat was erg gezellig en een leuk begin van de vakantie. Als het goed is heb ik geen hertentamens en kan ik gewoon 2 maanden lang me bezig houden met vakantie, werk, YoY, de bruiloft en natuurlijk flevo!

Aankomende donderdag heb ik een gesprek bij de Hartekamp Groep. Spannend!!! Dat is een hulpverleningsinstantie voor verstandelijk en meervoudig beperkte mensen. Ze hebben invalkrachten nodig voor op de verschillende woon- en dagactiviteitengroepen. Ik hoop dat God dit wil zegenen en dat ik daar aan de slag kan. Ik zal daar echt kei veel leren en het staat natuurlijk supergoed op mijn c.v.

Nog xe9xe9n weekje te gaan en dan heb ik vakantie! Ik heb er zo’n zin in. Even geen colleges meer en een tijdje de boeken in de kast houden. Afgelopen vrijdag had ik een tentamen voor onderzoekspracticum. Ik denk dat ik hem net wel heb gehaald. Het was lastig, maar ik heb veel uit kunnen rekenen en bij alles heb ik wel wat geantwoord.
Ik zou nog wat vertellen over vorig weekend, toen hadden we het huwelijksvoorbereidingsweekend. Dat was erg leuk. We begonnen vrijdag met het gezamenlijk kijken van Nederland-Ivoorkust. Vreugde alom toen de wedstrijd was afgelopen. Daarna begonnen we met een spel: hoe goed ken je je partner? Je moest 10 vragen beantwoorden over wat je partner zou kiezen uit de verschillende keuzes die aanwezig waren. Ik had een gemiddelde score van 7, maar Bas…. die kent mij toch nog niet zo goed, een score van 3. Haha, dat terwijl wij het langst bij elkaar zijn.
Daarna gingen we verder met het onderwerp seksualiteit. Eigenlijk een beetje het bekende praatje. De volgende ochtend begon Marjoke met het vertellen van hoe zij het begin van haar relatie met Michiel heeft ervaren. Zij zijn oudsten in de gemeente. Ik herkende erg veel bij mijzelf van wat zij had ervaren. Het ging om onzekerheid, dat kan zo’n invloed hebben op je relatie. Dit heeft me er wel bj bepaald dat ik nog steeds niet dat zelfvertrouwen heb wat goed zou zijn. En dit is dus ook een groot punt waar ik verder aan moet werken.
Verder ging het die dag over communicatie binnen het huwelijk, de praktische zaken van de huwelijksvoorbereiding, tijdsbesteding en geldbesteding binnen het huwelijk en het ging over hoe je samen Gods weg kan bewandelen. Goede dingen dus, die belangrijk zijn om over na te denken. De dag werd afgesloten met een romantisch diner voor twee. Erg leuk, met voorgerecht, hoofdgerecht en nagerecht. Bij het nagerecht konden we elkaar het cadeautje geven wat we van tevoren moesten kopen. Ik had Bas een boekje gegeven met allemaal leuke plaatsen in Nederland om een dag of een weekend naartoe te gaan. Hij heeft mij een cd gegeven van Matisyahu. Helemaal te gek! Ben er erg blij mee. Dat was dus een geslaagd weekend.
Morgen hebben we afgesproken met Roel en Esther, dan gaan we waarschijnlijk naar Utrecht. Daar is xe9xe9n of ander multicultureel festival. Ik ben benieuwd…